بایگانی برچسب‌ها : بیت المقدس

IID_logo

جشن روشنایی “حنوکا” و فلسفه پیدایش

جشن روشنایی “حنوکا” و فلسفه پیدایش

منبع :خبرگزاری “مهر”

هر ساله کلیمیان سراسر جهان از بیست و پنجم ماه کیسلو برای هشت شب در خانه‌های خود با روشن کردن چراغی موسوم به شمعدان “منورا” جشنی را به نام جشن “حنوکا” یا جشن روشنایی برگزار می‌کنند. آنچه در ذیل می‌آید، گزارشی است در باب این جشن:
بر اساس آداب این جشن، کلیمیان در شب اول، نخستین شمع را به همراه یک شمع با عنوان “شماس” یا خادم روشن می‌کنند و در مراحل بعدی هر شب یک شمع به شمع‌های افروخته اضافه می‌شود. به این ترتیب در آخرین روز از جشن، ۹ شمع “منورا” روشن خواهند شد، ولی شمعدان اصلی “منورا” که در بیت‌‌المقدس قرار دارد، ۷ شاخه دارد.
یهودیان در این ایام بعد از روشن کردن هر شمعی دعای ویژه همان شب را نیایش کرده و در طول روز نیز در هنگام عبادت دعای مخصوص می‌خوانند.

فلسفه و پیدایش “حنوکا”
در داستان‌های یهودیان نقل است که این عید یادگار مبارزات و فداکاری‌های اجداد آنها با دشمن کافر برای حفظ دین و آیین خود است. بر اساس این داستان روزگاری قوم یهود در سرزمین مقدس زیر یوغ حکمرانی فرمانروایان یونانی می‌زیستند.
یونانیان که دارای عقاید خرافی بودند و خدایان متعدد و ارباب انواع را می‌پرستیدند، مشاهده کردند که ملت یهود فقط یک خدا را می‌پرستد، آن هم خدایی که هیچ گونه مظهر و بتی را نباید برای او ساخت. یونانیان از این موضوع به خشم آمدند. آنها خواستند عقاید خرافی و پرستش خدایان فراوان خود را بر این ملت تحمیل کنند و برای این منظور تبلیغات دامنه‌داری را بین یهودیان به راه انداختند. مدارسی باز کردند که در آن فرهنگ یونانی را تدریس کنند و اطفال یهودی را با کیش خود آشنا سازند و در این راه تا حدودی هم موفق شدند تا عده‌ای را به آیین خود گرایش دهند و عده‌ای از یهودیان آیین اجدادی را رها کردند و به کیش یونانیان درآمدند، و به مقدسات تورات پشت کردند، لیکن عده‌ای نیز بر آیین خود باقی ماندند. یونانیان شروع به آزار و اذیت قوم یهود کردند و در این زمان بود که هفت پسر “حنا” را که حاضر نشدند بت‌پرست شوند، کشتند و آخرین فرزند وی نیز در دامان مادر کشته شد.
ناگهان “متتیا کهن گادول” (کاهن بزرگ) یک پیرمرد ۸۰ساله (معروف به خانواده حشمونایی‌ها) با مشاهده این ظلم به اتفاق ۵ پسر خود علیه یونانیان قیام کرد. روزی افسر یونانی با جوخه سربازان خود، مردم دهکده “مودیعین” را در میدان دهکده جمع کرد و قربانگاهی بنا کرد و از مردم خواست که داوطلبانه بت ژوپیتر، رب‌النوع بزرگ یونانی‌ها را پرستش کنند و برای آن قربانی کنند، لیکن کسی حاضر به این کار نشد، ناگهان یک یهودی که از دین خود برگشته بود داوطلب این کار شد. با دیدن این خیانت خون متتیاهوکهن گادول به جوش آمد و جلو رفت و با یک ضربه شمشیر به زندگی وی پایان داد.
سربازان یونانی به سوی متتیاهو گادول هجوم آوردند، ولی فرزندان متتیاهو و سایر مردم به هیجان آمدند و تمام یونیان را کشتند و جنگی درگرفت که سال‌ها به طول انجامید. متتیاهو فوت کرد، ولی پنج فرزند وی که یهودای مکابی در رأس آنها قرار داشت، نبرد را ادامه دادند تا پیروز شدند و بیت همیقداش (بیت‌المقدس) از لوث بت‌ها مطهر شد.
آنها خواستند پس از سال‌های بسیاری که در بیت‌المقدس عبادت الهی انجام نشده بود، بار دیگر به تجدید عبادت بپردازند. همه جا را آراستند و مقدمات امر را شروع کردند،اما هنگامی که خواستند چراغ هفت شاخه را روشن کنند، مشاهده کردند که “روغن مقدس” فقط برای یک شب کافی است، ولی معجزه الهی نمودار شد و این روغنی که فقط برای یک شب چراغداران کافی بود، به طور معجزه‌آسایی هشت شب روشنایی داد و امروزه به همین منظور با وجود گذشت بیش از دو هزار سال از آن تاریخ هر ساله به همین مناسبت از ۲۵ ماه کیسلو جشنی موسوم به جشن “حنوکا” برگزار می‌شود.

IID_logo

وضعیت سیاسی و اجتماعی ارامنه لبنان

وضعیت سیاسی و اجتماعی ارامنه لبنان
نام پژوهشگر : صلواتی‌پور
تاریخ درج  : ۸/۳/۱۳۸۴
منبع : سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیروت
شرح : ارامنه لبنان کم و بیش دارای تاریخ، فرهنگ و آداب و سنن مشترکی هستند و علیرغم گرایش‌های مختلف مذهبی تفاوت‌های چندان زیادی میان آنها وجود ندارد.
حضور ارامنه در لبنان به تاریخ و قرون گذشته بازمی‌گردد. در قرون وسطی به دنبال جنگ‌های صلیبی و پس از سقوط کشور کیلیکیا در سال ۱۲۵۰ میلادی به دست حکومت “ممالیک” بسیاری از ساکنان این کشور به لبنان مهاجرت کردند،اما بعدها بسیاری از آنها به علت نداشتن پیشوایان مذهبی از هویت اصلی خود دست برداشتند و با طائفه مارونی‌ها ادغام شدند؛ به طوری‌که بسیاری از خانواده‌های مارونی اصیل ریشه‌های ارامنه را دارند.
همچنین در سال ۱۲۶۶ میلادی در هنگام انتقال اسرای ارامنه به مصر، در بین راه و عبور از مناطق کوهستانی لبنان، کاروانی از اسرا فرار کردند و در برخی از مناطق و روستاهای شمال لبنان مانند “زغرتا” سکنی گزیدند.
از طرف دیگر در سال ۱۹۱۵ و پس از کشتار ارامنه در ترکیه بیش از یکصد و پنجاه هزار تن از ارامنه از طریق اراضی سوریه و دریا به لبنان کوچ کردند و در اردوگاه‌های پناهندگان بیروت اسکان یافتند. سپس در سال ۱۹۳۹ تعداد ۱۵ هزار نفر از ارامنه اسکندرون که تحت سلطه ترکیه قرار داشتند، به بقاع مهاجرت کردند و گروهی دیگر از آنها نیز در خلال جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ از فلسطین اشغالی به سرزمین لبنان مهاجرت کردند.
ارامنه لبنان به سه گروه تقسیم می‌شوند: ارامنه ارتدوکس، ارامنه کاتولیک، به اضافه گروه محدودی از ارامنه انجیلی که در مجموع تعداد آنان بین ۳۰۰ تا ۲۵۰هزار نفر برآورد می‌شود و در مناطق ضاحیه بیروت، برج حمود، انطلیاس، جونیه، جبیل، اشرفیه، عنجر، زحله و طرابلس استقرار دارند.

مرجعیت دینی ارامنه (ارتدوکس):
ارامنه جهان دارای دو مرجعیت بزرگ و دو مرجعیت کوچک هستند:

مرجعیت حوزه بیت کیلیکیا (سیلیسی):
این حوزه کلیسائی که مقر آن در انطلیاس بیروت قرار گرفته، امور ارامنه کشورهای حوزه خلیج فارس، ایران، کانادا، امریکا، قبرس و سوریه را تحت پوشش قرار می‌دهد. بیت کیلیکیا با برخورداری از یک حوزه علمیه دینی در مرکز انطلیاس دانشجویان علوم دینی را برای مدت دو سال در این مرکز آموزش می‌دهند و هم‌اکنون رهبری این حوزه با آقای آرام کشیشیان است. این مرجعیت با پیشینه تاریخی دارای شورائی است که از کلیه کشورها، عضو پذیرفته و به گونه فراجناحی و فراحزبی عمل می‌کند و همه ارامنه کشورهای تحت پوشش به این مرجع دینی با احترام و تقدس می‌نگرند.
پس از کشتار ارامنه در ترکیه کاتولیکوس ارامنه ارتدوکس به حلب و سپس به دمشق و قدس انتقال ‌یافتند، اما پس از مدتی “سهاک خابایان” پاتریارک قدس به انطلیاس بیروت بازگشت و با مساعدت جمعیت امریکایی “جمعیت کمک به خاورمیانه” محل اقامت خود را به داخل این جمعیت منتقل کرد و سپس با تأسیس یک کلیسا، مدرسه مذهبی و چاپخانه، اقدام به انتشار ماهنامه “هاسک” کرد و بدین وسیله انطلیاس به مرکز مذهبی و قومی ارامنه مناطق مذکور مبدل شد.
در سال ۱۹۵۰ این کاتولیکوس مقر تابستانی خود را در منطقه “بکفیا” احداث کرد و در سال ۱۹۷۸ مدرسه عالی لاهوت ارامنه را به این منطقه انتقال داد.

مرجعیت حوزه اچمبازین ارمنستان:
این حوزه امور ارامنه کشورهای ارمنستان و آسیای میانه، اروپا و مناطقی از امریکای شمالی و جنوبی را تحت پوشش قرار می‌دهد. از سال ۱۹۷۴ رهبری این حوزه را سراسقف گارگین اول به عهده گرفته است. وی در سال‌های گذشته در خلیفه‌گری اصفهان اسقف بوده و پس از انتخاب به عنوان رهبر حوزه اچمیازین، طی سفری به امریکا با کلینتون ملاقات کرده است.

مرجعیت حوزه استانبول:
این مرجعیت که در سال ۱۴۶۱ میلادی تأسیس شده، به علت مسائل سیاسی متعدد خارج از مرجعیت دو حوزه فوق عمل می‌کند و فعالیت آن در محدوده شهر استانبول است.

مرجعیت حوزه بیت‌المقدس:
این مرجعیت نیز به دلایل مسائل امنیتی خارج از مرجعیت دینی حوزه انطلیاس و اچمبازین فعالیت می‌کند و از حقوق ارامنه ارتدوکس در فلسطین اشغالی دفاع می‌کند. در تاریخ گذشته مرجعیت ارامنه، حوزه واحدی را تشکیل می‌داد، اما به علت بروز مشکلات سیاسی و اجتماعی این مرجعیت به دو حوزه بزرگ اچمبازین و سیلیسی تقسیم شد و پس از فروپاشی شوروی سابق مجدداً این دو حوزه تلاش کردند به یکدیگر نزدیک شوند و اوج نزدیکی آنها در سال ۲۰۰۱ و در آستانه قرار گرفتن یک‌هزار و هفتصدمین سالگرد پذیرش مسیحیت توسط ارامنه بود که دو طرف کمیته مشترکی را برای برگزاری جشن‌های آن تشکیل دادند.

کلیساهای حوزه بیت کیلیکیا(سیلیسی):
کاتولیکوس ارامنه ارتدوکس در لبنان ۱۴ کلیسا، در حلب ۱۲ کلیسا، در دمشق و قبرس هر کدام ۱ کلیسا، در ایران سه کلیسا (تهران، تبریز و اصفهان)، در امریکا دو کلیسا، و بالاخره در کویت و برای کشورهای حوزه خلیج فارس ۱ کلیسا دارد.
ارامنه لبنان را باید همانند مسیحیان قبطی به طور خاص مسیحیت شرقی معرفی کرد که ارتباطی با مسیحیت غرب ندارد و سلوک فرهنگی و دینی آنان با فرهنگ‌های بومی شرقی عجین شده و اعتدال و میانه‌روی آنان موجب شده بتوانند جایگاه اجتماعی خود را در جامعه لبنان حفظ کنند.

فعالیت‌های فرهنگی، آموزشی و اجتماعی:
کلیسای ارامنه ارتدوکس نقش مؤثری در حیات فرهنگی و اجتماعی ارامنه دارد و اهتمام آن به زبان ارمنی به عنوان یک ابزار مهم در احیای فرهنگ دینی آنان به شمار می‌رود و این موضوع نه تنها باعث انسجام و حفظ هویت آنان شده، بلکه وسیله‌ای است تا ارتباط تنگاتنگی بین ده میلیون ارامنه پراکنده در نقاط مختلف جهان ایجاد کند.
الفبای زبان ارمنی توسط سروب عابد و ناسک مقدس اختراع شده و بعدها سهاک، رهبر ارامنه با همکاری شاگردانش در سال ۴۲۶ میلادی کتاب مقدس را به این زبان ترجمه کرده‌اند. اولین جریده ارامنه لبنان با نام “بونیک” در سال ۱۹۲۴ انتشار یافت که بعداً نام این نشریه در سال ۱۹۳۷ به “ازتاک” تغییر پیدا کرد که تا به امروز نیز تحت این نام منتشر می‌شود.
در زمینه مسائل آموزشی علاوه بر مدرسه عالی لاهوت در بکفیا، که نقش مهمی در تعلیم و تربیت شخصیت‌های مذهبی و غیرمذهبی ارامنه به عهده دارد، هم‌اکنون ارامنه ارتدوکس بیش از ۱۷ مدرسه و دبیرستان (ویژه ارامنه) در اختیار دارند که توسط کمیته عالی آموزش ارامنه با برنامه آموزش و پرورش لبنان به همراه زبان ارمنی و کتاب‌های ویژه آنان تدریس و نظارت می‌شود. همچنین دانشگاه هایکازیان در بیروت یکی از دانشگاه‌های مسیحی و ویژه ارامنه است که با نظام خاص اداره می‌شود و هرگونه فعالیت سیاسی در این دانشگاه ممنوع است.
علاوه بر مراکز آموزشی مذکور، انجمن فرهنگی هاماکابین، تیکیان (سال تأسیس ۱۹۴۷)، جمعیت خیریه جینشیان، گروه تئاتر هامکابین (تأسیس ۱۹۴۱)، پرورشگاه جبیل، دو کانون نگهداری کودکان بی‌سرپرست در برج حمود، انجمن بهداشتی “کره کوزیان”، انجمن جوانان “انترانیک” و انجمن پیش‌آهنگی “هومنت من” که شعباتی در نقاط مختلف جهان دارد، بیمارستان مجهز بیماری‌های روانی بیروت و… در لبنان فعالیت می‌کنند. کلیسای ارامنه با عنایت به تدوین قانون اساسی خود در سال ۱۸۶۳ نقش اجتماعی خود را از طریق مشارکت عامه مردم پیگیری می‌کند؛ به طوری‌که امور کلیسا با مشارکت کامل میان روحانیان و لائیک‌های ارامنه صورت می‌پذیرد و تعداد لائیک‌های ارامنه در هر مجلس و شورایی ۶ برابر اعضای روحانیان بوده و تنها در مجمع عمومی کلیسا که هر سال در ۲۸ ژوئن در انطلیاس برگزار می‌شود و ۱۷۸ عضو دارد، یک سوم اعضای آن را روحانیان و دو سوم آنان را لائیک‌ها تشکیل می‌دهند.
لذا می‌توان گفت روحانیان ارمنی که از طریق نمایندگان ارامنه انتخاب می‌شوند، از اوضاع پیروان خود غافل نیستند، ضمن اینکه شخصیت‌های سیاسی و یا مسئولان لائیک ارامنه ورود به جهان سیاست را چهره‌ای از رسالت دینی به شمار می‌آورند. براساس همین انسجام قوی در سال ۱۹۶۳ کلیسای ارامنه، موفق شد اولین طرح خانه‌سازی برای ساکنین اردوگاه “کرنتینا” در بیروت را به مرحله اجرا درآورد.
انجمن کمک به ارامنه که در سال ۱۹۳۰ تشکیل شد، در راستای کمک به نیازمندان ارامنه به وجود آمد که هم‌اکنون در بیست کشور جهان فعالیت دارد.

نقش سیاسی ارامنه لبنان:
از نظر سیاسی ارامنه لبنان به عنوان یکی از قدرت‌های سیاسی در صحنه مسیحیت لبنان به شمار می‌آیند. پس از جنگ داخلی در منشور آشتی لبنان که در اکتبر ۱۹۸۹ در طائف تدوین شد، طایفه‌های بزرگ لبنان از شش طایفه به هفت طایفه افزایش یافت؛ به طوری‌که طایفه ارامنه ارتدوکس در ردیف طوایف بزرگ این کشور قرار گرفت و بعد از قرارداد طائف در واقع نقش ارامنه در زمینه مسائل سیاسی – اجتماعی لبنان پررنگ تر شد. این طایفه هم‌اکنون هفت نماینده در پارلمان دارد (۵ نماینده از بیروت و ۲ نماینده از سایر شهرها). و احزاب سیاسی مهم آنان در لبنان عبارتند از: داشنام (راست‌گرا)، هاشناک (چپگرا) و رافگافار (لیبرال). ارامنه به طور سنتی طرفدار دولت حاکم هستند و معمولاً در جناح مخالفان قرار نمی‌گیرند. به همین جهت در جامعه لبنان به جناح معتدل و میانه‌رو شناخته می‌شوند، حتی این طایفه در دوران جنگ داخلی تلاش کرد از هرگونه ورود به معرکه و درگیری‌ها اجتناب ورزد.

ارامنه کاتولیک:
ارامنه کاتولیک که تعداد آنها در لبنان در حدود ۳۰هزار نفر برآورد می‌شود از نظر مذهبی پیرو واتیکان هستند و رهبری این طایفه در لبنان به عهده نرسیس بیدروس است. پاتریارکی ارامنه کاتولیک لبنان بعد از ارمنستان بزرگ‌ترین پاتریارکی ارامنه کاتولیک جهان به شمار می‌رود.
پاتریارکی ارامنه لبنان هشت کلیسا در لبنان در مناطق بیروت، جونیه، زحله، عنجر، اشرفیه و برج حمود دارد که هر یک از آنان تعدادی از مؤسسات و انجمن‌های فرهنگی و خیریه، ورزشی را تحت پوشش دارند.
ارامنه کاتولیک در لبنان ۹ مدرسه آموزشی دارند که حدود پنج هزار دانش‌آموز در آنها به تحصیل مشغولند و این مدرسه‌ها توسط مسئولان کلیسا اداره می‌شود. علاوه بر آن، این طایفه دارای یک انستیتوی تکنولوژی به نام “قدیس مسروب” و دو پرورشگاه کودکان در مناطق مزمار و عنجر است که بالغ بر یکصد و پنجاه نفر از کودکان بی‌سرپرست را توسط راهبه‌ها اداره می‌کند.
مراکز کلیسای ارامنه کاتولیک در مناطق و شهرهای لب، دمشق، قاهره، بغداد، تهران، استانبول، فرانسه، امریکای لاتین، اروگوئه، قدس و کانادا قرار گرفته که نسبت به امور ارامنه کاتولیک اهتمام می‌ورزند.

IID_logo

تاریخچه شکل گیری عبادات یهود

تاریخچه شکل گیری عبادات یهود
موسسه گفت و گوی ادیان در بیست و نهمین جلسه از سری جلسات ماهانه خود “تاریخچه شکل گیری عبادات یهود” را مورد بررسی قرار داد.
سخنران :آقای مهندس آرش آبایی

DynamicIma_aaabai
به گزارش موسسه گفت و گوی ادیان، مهندس “آرش آبایی”، کارشناس علوم دینی یهود در این نشست که با حضور رئیس موسسه و جمعی از اساتید، پژوهشگران، دانشجویان و تعدادی از علاقه مندان حوزه دین و گفت و گوی دینی برگزار شد، به بررسی صور تاریخی شکل گیری عبادت در تورات و در دین یهود پرداخت. وی اظهار داشت: علمای یهود عبارت پرستش و بندگی از طریق قلب را همان دعا و نماز به درگاه خالق تعبیر کرده‏اند. به گفته این کارشناس علوم دینی یهود، اساس عبادت یهود را در گذشته(از زمان بعثت حضرت موسی تا حدود ۲۰۰۰ سال پیش) مراسم تقدیم قربانی‏ها تشکیل می‏داده و دعای لفظی در کنار آن قرار می‏گرفته است. مهندس آبایی اظهار داشت: اما پس از ویرانی معبد مقدس یهودیان در بیت المقدس در سال ۶۸ (یا ۷۰) میلادی، به علت توقف مراسم تقدیم قربانی، اصل عبادت یهود بر نماز و دعاهای کلامی قرار گرفت و با گذشت زمان آیین و متن نمازها شکل مدون امروزی را به خود گرفت. وی گفت: نماز در لفظ عبری «تِفیلا» نامیده می‏شود و عموما سه نوبت در روز خوانده می‏شود که اسامی آنها به ترتیب عبارتند از “شَحَریت”(صبح)، ” مینحا”(بعدازظهر) و عَرویت (شامگاه). مهندس آبایی اظهار داشت: نخستین شکل از عبادت یا مدح خدا را در مورد حضرت آدم و بعد از آن در خصوص فرزندان آدم می توان مشاهده کرد. وی با بررسی سیر تاریخی این رویه، افزود: ابراهیم برای نخستین بار، قدم را ازمدح صرف خداوند یا درخواستهای شخصی فراتر می گذارد و ضمن طلب بخشش برای دیگران، قصد دارد که قصد و نیت خداوند را تغییر بدهد . این کارشناس علوم دینی یهود، همچنین به تشریح چگونگی مدح خداوند توسط یعقوب، اسحاق، بنی اسرائیل و .. پرداخت. مهندس آبایی، دو شکل عبادت کلامی و تفدیم قربانی را به عنوان احکام تورات درباره عبادت برشمرد. آبایی اظهار داشت: با احداث معبد بیت المقدس در اورشلیم توسط سلیمان، آیین عبادی شکل مشخص تری به خود گرفت و از زمانى که الفاظ و زمان دعاها براى همیشه مشخص شد، نهاد مهم دیگرى به نام کنیسه‏[ بِت هَکِنِسِت یا کِنیسا] آغاز به کار کرد و از آن جا که این دعاها بر پایه تمام نیازهاى مجموعه قوم یهود تنظیم شده بود، مقرر شد که مراسم دعا به جماعت برگزار شود. وی گفت: در تورات مقدس (دواریم – تثنیه، فصل ۱۱، آیه ۱۳) آمده است: «خدای خالقتان را دوست بدارید و او را با تمام قلبتان پرستش و بندگی نمایید».

متن کامل سخنرانی

IID_logo

تاریخچه شکل گیری عبادات یهود

تاریخچه شکل گیری عبادات یهود
مهندس آرش آبایی
موسسه گفت‌وگوی ادیان

موسسه گفت و گوی ادیان در بیست و نهمین جلسه از سری جلسات ماهانه خود “تاریخچه شکل گیری عبادات یهود” را مورد بررسی قرار داد.
:: فهرست عناوین مرتبط :

 

به گزارش موسسه گفت و گوی ادیان، مهندس “آرش آبایی”، کارشناس علوم دینی یهود در این نشست که با حضور رئیس موسسه و جمعی از اساتید، پژوهشگران، دانشجویان و تعدادی از علاقه مندان حوزه دین و گفت و گوی دینی برگزار شد، به بررسی صور تاریخی شکل گیری عبادت در تورات و در دین یهود پرداخت. وی اظهار داشت: علمای یهود عبارت پرستش و بندگی از طریق قلب را همان دعا و نماز به درگاه خالق تعبیر کرده‏اند. به گفته این کارشناس علوم دینی یهود، اساس عبادت یهود را در گذشته(از زمان بعثت حضرت موسی تا حدود ۲۰۰۰ سال پیش) مراسم تقدیم قربانی‏ها تشکیل می‏داده و دعای لفظی در کنار آن قرار می‏گرفته است. مهندس آبایی اظهار داشت: اما پس از ویرانی معبد مقدس یهودیان در بیت المقدس در سال ۶۸ (یا ۷۰) میلادی، به علت توقف مراسم تقدیم قربانی، اصل عبادت یهود بر نماز و دعاهای کلامی قرار گرفت و با گذشت زمان آیین و متن نمازها شکل مدون امروزی را به خود گرفت. وی گفت: نماز در لفظ عبری «تِفیلا» نامیده می‏شود و عموما سه نوبت در روز خوانده می‏شود که اسامی آنها به ترتیب عبارتند از “شَحَریت”(صبح)، ” مینحا”(بعدازظهر) و عَرویت (شامگاه). مهندس آبایی اظهار داشت: نخستین شکل از عبادت یا مدح خدا را در مورد حضرت آدم و بعد از آن در خصوص فرزندان آدم می توان مشاهده کرد. وی با بررسی سیر تاریخی این رویه، افزود: ابراهیم برای نخستین بار، قدم را ازمدح صرف خداوند یا درخواستهای شخصی فراتر می گذارد و ضمن طلب بخشش برای دیگران، قصد دارد که قصد و نیت خداوند را تغییر بدهد . این کارشناس علوم دینی یهود، همچنین به تشریح چگونگی مدح خداوند توسط یعقوب، اسحاق، بنی اسرائیل و .. پرداخت. مهندس آبایی، دو شکل عبادت کلامی و تفدیم قربانی را به عنوان احکام تورات درباره عبادت برشمرد. آبایی اظهار داشت: با احداث معبد بیت المقدس در اورشلیم توسط سلیمان، آیین عبادی شکل مشخص تری به خود گرفت و از زمانى که الفاظ و زمان دعاها براى همیشه مشخص شد، نهاد مهم دیگرى به نام کنیسه‏[ بِت هَکِنِسِت یا کِنیسا] آغاز به کار کرد و از آن جا که این دعاها بر پایه تمام نیازهاى مجموعه قوم یهود تنظیم شده بود، مقرر شد که مراسم دعا به جماعت برگزار شود. وی گفت: در تورات مقدس (دواریم – تثنیه، فصل ۱۱، آیه ۱۳) آمده است: «خدای خالقتان را دوست بدارید و او را با تمام قلبتان پرستش و بندگی نمایید».