بایگانی برچسب‌ها : ادیان

Funeral-traditions-around-the-world-Infographic

آیین‌های مهجور تدفین در برخی از ادیان

مراسم خاکسپاری و تدفین مردگان بخش مهمی از مراسم مذهبی پیروان ادیان مختلف است. اخیراً شرکت آر.اچ.سی در انگلستان که مراسم خاکسپاری را به عهده دارد با انتشار کاتالوگی به آیینهای مهجور خاکسپاری پیروان ادیان مختلف در سراسر جهان پرداخته است. آیا شما تاکنون نام مراسم چینی تدفین در آسمان، و یا تعلیق و نمایش عمومی تابوت در این کشور را شنیده‌اید؟ همچنین، آیا می‌دانید مردمانی در ماداگاسکار در مراسمی آیینی به نام فامادیهانا چندین بار مردگان خود را تدفین می‌کنند؟ وبا اجرای موسیقی زنده اطراف قبور مردگان به رقص و پایکوبی می‌پردارند؟ در ادامه به معرفی مختصر این آیین‌های کمتر شناخته شده و مهجور تدفین می‌پردازیم:

2تدفین در آسمان:
مراسم تدفین در آسمان که در تبت و مغولستان برگزار می‌شود آیین خاکسپاری است که بر اساس آن جسد مثله میشود و بر روی قلل کوهستانها در معرض فساد طبیعی و حمله پرندگان مردارخوار قرار میگیرد. تدفین در آسمان بر اساس فلسفه سخاوتمندی شکل گرفته است. پیروان این شیوه تدفین می‌گویند روح جاودانه است و بعد از مرگ بدن تبدیل به جسمی بی ارزش میشود و بهتر است حیوانات از آن استفاده و خود را سیر کنند.

3

فامادیهانا

فامادیانها سنت تدفین در ماداگاسکار است که مردم نژاد مالاگاسی به آن پایبندند. این آیین که به تبدیل استخوانها نیز معروف است با بیرون آوردن جسد مردگان از قبر و پوشاندن لباس نو بر تن آنها و اجرای موسیقی زنده انجام می‌شود. مردم مالاگاسی برای نشان دادن علاقه خود به عزیزان و خویشاوندان از دست رفته هر چند وقت یکبار با بیرون آوردن مردگان و پوشاندن لباس نو بر تن آنها، یکبار دیگر آنها را در اطراف روستا و خانه‌هایشان تشییع میکنند و دوباره به خاک می‌سپارند.

4نمایش بر درخت
آیین بستن مردگان به درخت شیوۀ دیگری از تدفین آیینی است که در بالی و هندوستان و استرالیای مرکزی اجرا می‌شود. در این مناسک مردگان را در میان تنه درختان پوسیده قرار میدهند. پیروان این شیوه تدفین معتقدند با این کار و نمایش مردگان بر درختان مرگ را به زندگان یادآوری میکنند و همچنین نشان میدهند که مردگان همواره در قلب و یاد آنها زنده باقی می‌مانند.

5

تابوت‌های معلق
این آیین در چین اجرا میشود. چین‌یان قدیم تابوت مردگان را بر روی صخره‌ها قرار میدادند. باستانشاسان اخیرا بقایای این تابوت‌ها را کشف کرده‌اند. چینیان معتقد بودند مردگان مقام والایی دارند و به همین دلیل باید در ارتفاع قرار گیرند تا علاوه بر نشان دادن احترام، ارواح مردگان بتوانند به راحتی بر فراز صخره‌ها به پرواز در آیند. آنها معتقد بودند تابوت باید نزدیک به آسمان باشد تا به این طریق مردگان به بهشت نزدیکتر باشند و راه کمتری تا بهشت بپیمایند.

6
هدیه دادن مردگان به لاشخورها
این شیوه غریب تدفین در میان جمعیت پارسی مومبای اجرا می‌شود. این آیین خاکسپاری در اصل در دین زرتشت رواج داشته است. آنها جسد مردگان را پس از تطهیر و تغسیل بر سر برج‌ها یا بام آتشکده‌های خود در معرض پرندگان مردارخوار قرار می‌دادند. فلسفه این کار از نظر زرتشتیان این است که وجود انسان بعد از مرگ تنها باید در صورت روحانی خود حفظ شود و صورت جسمانی یا تن بدن باید به سرعت تغییر شکل دهد و از بین برود.

8

آیین ساتی (سوزاندن جسد)
ساتی سنتی بسیار قدیمی در آیین هندوست. در اصل ساتی مجازات زنان بیوه‌ای بود که همسران خود را از دست داده بودند. این آیین فقط به هندوان متعلق نبوده است. برخی دیگر از فرهنگ ‌ای شناخته شده نیز جسد مردگان را می‌سوزانند و به خاکستر تبدیل می‌کنند. در آیین هندو زنی که شوهرش از دنیا رفته است نیز به همراه جسد شوهر سوزانده می‌شد. این آیین به معنای ادای احترام زن به شوهر متوفی و تسلیم کردن خود به قدرت متعال است. هندوان معتقد بودند که زن بعد از همسرش جایی در این جهان ندارد و بهتر است با رغبت خود را فربانی خدایان کند.

IID_logo

آرلینگتون آرامگاهی برای همۀ ادیان

آخرین دوشنبۀ ماه می در آمریکا «روز یادبود» نام دارد که به یاد کشته شدگان ارتش آمریکا و برای بزرگداشت آنها برگزار می‌شود. این مراسم به طور رسمی معمولاً در گورستان ملی آرلینگتون که مدفن بیش از ۳۰۰ هزار تن از مشاهیر و قهرمانان ارتش آمریکاست برگزار می‌شود. اما این قبرستان ویژگی جالب دیگری هم دارد. این قبرستان نمادی از تنوع و تکثر دینی در میان نیروهای ارتش آمریکاست. بیش از ۶۰ نماد دینی بر روی سنگ قبرهای این قبرستان دیده می‌شود. بهایی در کنار یهود به خاک سپرده شده است و مسلمان در کنار مسیحی و هندو در کنار وایکان. برخی از این نمادها و نشانه‌های مذهبی آشنا هستند وبرخی دیگر کمتر برای مردم شناخته شده‌اند.

سالانه بیش از ۴میلیون نفر از این قبرستان معروف بازدید می‌کنند.

تعدادی از سنگ قبرهای مذهبی و غیر مذهبی گورستان ملی آرلینگتون:

slide_427780_5531324_free

slide_427780_5531326_free (1)

slide_427780_5531394_free

slide_427780_5531398_free (1)

slide_427780_5531398_free

slide_427780_5531756_free

 

 

IID_logo

خیریه در شیعه

خیریه در شیعه
نام پژوهشگر : سید رضا موسوی‌نژاد
تاریخ درج : ۲۶/۷/۱۳۸۴
منبع :
شرح : شیعه فرقه‌ای اسلامی است که بی‌گمان از مهمترین مذاهب اسلامی موجود به شمار می‌آید.
شیعه که در لغت به معنای گروه پیروان است، به مسلمانانی گفته می‌شود که اعتقاد دارند پس از پیامبر مقام ولایت و سرپرستی پیامبر بر مسلمانان بنابر دستور خود او به پسر عمو و داماد او علی‌بن ابی‌طالب و پس از او به یازده نفر از فرزندان او رسیده است و تنها این دوازده نفر هستند که شایستگی رهبری مردم در امور دینی و تفسیر صحیح از قرآن و دستورات پیامبر را دارند.
در این مقاله کوتاه قصد آن را نداریم تا تاریخ سیاسی و اجتماعی شیعه را بررسی کنیم و صرفاً می‌خواهیم به مقوله خیریه در اسلام و مذهب شیعه بپردازیم.

خیریه در قرآن و سنت پیامبر
برای مطالعه موضوع خیریه در شیعه و یا هر مذهب اسلامی ابتدا باید قرآن را به عنوان محور دین آسمانی اسلام بررسی ‌کنیم.
در قرآن کریم در آیات فراوانی به موضوع خیریه پرداخته شده است و اهمیت موضوع خیرخواهی و احسان به دیگران کاملاً در آیات قرآنی مشاهده می‌شود.
قرآن از امور خیریه با الفاظ مختلفی همچون، انفاق، احسان، خیر، و صدقه یاد می‌کند و همواره بر اهیمت این موضوع تأکید می‌کند.
«والباقیات الصالحات خیر عند ربک ثوابا و خیرها املاً» کهف: ۴۴
کارهای نیکوکارانه نزد خدا اجر بیشتری دارد و نتیجه نیکوتری خواهد داشت.
«فاستبقوالخیرات» بقره: ۱۴۸
ای مسلمانان در کارهای خیر از یکدیگر پیشی گیرید.
در برخی آیات قرآن خداوند متعال با بیان مقدار پاداشی که به کارهای خیرخواهانه تعلق می‌گیرد مسلمانان را به انجام این گونه کارها تشویق می‌کند.
»مثل الذین ینفقون اموالهم فی سبیل‌ا… کمثل جه ابثت سبع سنابل«
در پاره‌ای از آیات قرآنی خداوند پیامبران خود را انسان‌هایی خیر معرفی می‌کند و تصویری خیرخواه از آنها ارائه می‌دهد.
و جعلناهم ائمه یهدون بامرنا و اوحینا الیهم فعل الخیرات انبیاءانهم کانوا یسارعون فی‌الخیرات
این گونه آیات در قرآن کریم بسیار آمده است و از مجموع این آیات تأکید قرآن به عنوان اولین مرجع دینی اسلام بر این مسئله بوضوح دیده می‌شود.
سیره و روش پیامبر اسلام نیز با تأکید بر امور خیریه به عنوان ضرورت برای جامعه نو پای اسلامی همراه است.
پیامبر اسلام علاوه بر این که در زندگی شخصی خود همواره خیررسانی به محرومان را در ادامه رفتار خود قرار داده بود و از این جهت عملاً این رفتار را به پیروان خود آموزش می‌داد، همچنین با اقدامات و وضع قوانینی که در جامعه اسلامی انجام داد، این مسئله را نهادینه کرد.
به عنوان مثال یکی از اقدامات پیامبر به هنگام ورود به مدینه و تشکیل حکومت اسلامی در شهر یثرب برقرار ساختن پیمان برادری میان مسلمانان بود.
در این اقدام پیامبر مسلمانان را دو به دو با هم برادر اعلام کرد و برای آنها حق برادری قرار داد. مهاجرین در یثرب بدون سرپناه بودند و در فقر و غربت به سر می‌بردند و پیامبر با برادر اعلام کردن مسلمانان مهاجر با انصار عملاً دستور انفاق و خیررسانی به فقرا را برای آنان که در رفاه بودند، صادر کرد.

خیریه در شیعه
امامان شیعه نیز با اقتدا به پیامبر همواره در صدر کسانی بوده‌اند که خیرخواهی و کمک به محرومان را در میان پیروان خود ترویج می‌کرده‌اند. در تاریخ حکومت کوتاه امام علی (ع) در کوفه این مسئله مکرر آمده است که علی در نیمه‌های شب تنها و یا به کمک برخی اطرافیانش درب‌ خانه‌های محرومان را می‌کوفت و به طور ناشناس به آنها کمک می‌کرد. و همین روش در زندگی تک تک امامان شیعه وجود داشته است و تاریخ زندگی آنها مملو از حکایاتی است که بر خیررسانی و احسان آنها به محرومان و فقرای زمان خود دلالت دارد.
اما شاید بتوان گفت که این خیررسانی‌ها تا زمان امام ششم شیعیان، امام صادق (ع) دارای سازمان‌دهی خاصی نبوده است، اما از زمان امام صادق (ع) یعنی ابتدای قرن دوم هجری با ایجاد سازمان وکالت از سوی امامان شیعه مسئله خیریه و کمک به محرومان جامعه نیز شکل سازمان‌ یافته و منظمی به خود گرفت. در این قسمت به صورت کوتاه این سازمان وکالت را بررسی می‌کنیم.

سازمان وکالت
می‌توان گفت سازمان وکالت به صورت نظام یافته‌اش از زمان امام صادق (ع) پی‌ریزی شد و در دوران امامت فرزندش، امام موسی کاظم (ع)، امام هفتم شیعیان وارد مرحله فعالیت گسترده شد.
سازمان وکالت همچون مجموعه‌های سازمان‌یافته که در پی‌ انجام هدف مشترکی هستند، دارای شالوده‌ای منظم و منسجم بود. این ساختار به منزله هرمی بود که بالاترین بخش آن را رهبری سازمان، یعنی امامان معصوم تشکیل می‌داد و پس از آن وکیلان ارشد و سپس وکیلان جزء که در نواحی مختلف مقیم بودند، قرار داشتند. علاوه بر وکلا گاهی نمایندگانی از سوی امامان به صورت سیار بین محل استقرار امام (ع) و محل اقامت وکلای نواحی در رفت و آمد بودند و وظیفه ارتباط بین ائمه و وکلا را ایفا می‌کردند.
وکلای به کار گرفته شده در سازمان وکالت می‌بایستی طبق دستورالعمل‌ مشخصی که در ابتدای نصبشان به وکالت برای آنها معین می‌شد، وظایفشان را انجام می‌دادند و در صورت تخلف مؤاخذه می‌شوند. و البته همه این فعالیت‌ها باید در خفا و دور از چشم خلفای عباسی انجام می‌گرفت.
این سازمان برای ایجاد شبکه ارتباطی مطمئن نیازمند راه‌های قابل اعتماد بود و همواره پیک‌ها و فرستاده‌هایی بین وکلا و امامان در رفت و آمد بودند و گاه خود وکیلان با سفر به محل استقرار امام ضمن دیدار امام (ع) وجوه و اموال و نامه‌ها را تحویل می‌دادند و مشکلات را در میان می‌گذاشتند.
مراسم حج ابزاری مطمئن برای ملاقات وکلا با ائمه و سایر وکیلان به شمار می‌رفت. سازمان وکالت اگر چه فعالیت‌های مختلفی از جمله فعالیت‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی انجام می‌داد، ولی مهمترین وظیفه این سازمان جمع‌آوری و مدیریت وجوه شرعی و هدایات و نذورات بود و همین مسئله باعث شده بود که این سازمان بیشتر جنبه اقتصادی داشته باشد.
یکی از مهمترین وظایف سازمان وکالت این بود که وجوه شرعی مسلمانان که شامل زکات (یک دهم مال مسلمانان از زراعت‌ها و دام‌ها و طلا و نقره که در اسلام واجب است به عنوان صدقه پرداخت کنند) و همچنین خمس (مالیاتی مخصوص که با صلاحدید امام مصرف می‌شود) و صدقات دیگری که پرداخت آن برای مسلمانان گاه واجب و گاه نیکو به شمار می‌آید و همچنین هدایای مردم را جمع‌آوری کند و آنها را در راه درست، توزیع و مصرف کند.
یکی از راه‌های مصرف این وجوهات کمک به محرومان بوده است. وکلای امامان محرومان محل سکونت خود را شناسایی می‌کردند و به طور منظم اساسی‌ترین نیازهای آنان را از محل وجوه شرعی مسلمانان تأمین می‌کردند. و می‌توان گفت این نهاد خیریه به این صورت منظم و سازمان‌یافته اولین الگوی مؤسسه خیریه در تاریخ شیعه بوده است.
در تاریخ شیعه داستان‌ها و حکایت‌های تاریخی فراوانی در مورد نحوه برخورد سازمان وکالت با محرومان و چگونگی سازماندهی آنها وجود دارد که در این مقاله فرصت پرداختن به آنها نیست.
سازمان وکالت به عنوان نخستین سازمان گسترده شیعه که یکی از اقدامات آن به طور مشخص امور خیریه بود، در نواحی مختلف دنیای اسلام در آن زمان به طور فعال وجود داشته است. این سازمان در ناحیه جزیره‌العرب شامل مکه، مدینه، یمن، بحرین و ناحیه عراق شامل کوفه، بغداد، سامرا، بصره، موصل و ناحیه شمال افریقا شامل مصر و مغرب و ناحیه ایران شامل قم، ری، قزوین، همدان، آذربایجان، اهواز و همچنین ناحیه خراسان و ماوراءالنهر شامل بیهق نیشابور، مرو، بلخ، کابل، سمرقند و بخارا فعالیت می‌کرده است.
امام هفتم (ع) ۱۳ وکیل، امام رضا (ع) ۱۰ وکیل، امام جواد (ع) ۱۳ وکیل، امام هادی (ع) ۱۴ وکیل، امام حسن عسگری (ع) و امام مهدی (ع) ۴۵ وکیل در نواحی مختلف داشته‌اند که نام‌ها و تاریخ آنها در کتاب‌های معتیر تاریخی آمده است.
پس از دوران غیبت امامان شیعه نهادهای خیریه شیعه غالباً توسط و زیرنظر مراجع تقلید شیعه که وجوهات شرعی مردم به آنها سپرده می‌شد، به کارهای خود ادامه داده‌اند.

IID_logo

دومین کارگاه آموزشی روزه در ادیان

دومین کارگاه آموزشی روزه در ادیان
حجت الاسلام و المسلمین جناب آقای دکتر رستمیان و دکتر موبد اخورشیدیان
موسسه گفت‌وگوی ادیان

گروه جوانان موسسه گفت و گوی ادیان با هدف آشنا کردن جوانان علاقه مند با جایگاه روزه در ادیان مختلف، دومین کارگاه تجربی _ آموزشی روزه در ادیان مختلف را برگزار کرد.
:: فهرست عناوین مرتبط :

سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین جناب آقای دکتر رستمیان

کارگاه تجربی _ آموزشی روزه در ادیان مختلف، در پی برگزاری و استقبال از نخستین هم اندیشی از این دست که با همین محوریت آبان ماه سال ۸۳ برگزار شد، شکل گرفت. در نشست پیشین گروه جوانان موسسه گفت و گوی ادیان، جوانان از سه دین اسلام، یهودیت و مسیحیت با حضور در کارگاهی با بحث روزه در این سه دین توحیدی آشنا شده بودند.
در نشست حاضر بخش جوانان موسسه گفت و گوی ادیان، جوانان مسیحی، زرتشتی، یهودی، بودایی و مسلمان با حضور در نشست تخصصی و گوش سپردن به سخنرانی کارشناسان دین پژوه و پس از آن حضور در کارگاه آموزشی _ تجربی روزه در ادیان مختلف، دغدغه های ذهنی خود پیرامون مناسکی چون روزه در ادیان مختلف را به شور گذاشتند.
در این کارگاه با طرح این مساله که “بدون تردید مناسک و آیین های عبادی، جایگاه خاصی در ادیان دارند” جوانان ادیان مختلف با کنار هم قرار گرفتن و به اشتراک گذاشتن دیدگاههای مذهب خود به این پرسش که “آیا این مناسک، به خودی خود دارای ارزش هستند و یا وسیله ای برای اهداف والاتر به شمار می روند؟” پاسخ گفتند.
حجت الاسلام والمسلمین دکتر رستمیان، عضو هیات علمی مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب قم و کارشناس ادیان شرق، در بخش نخست این مراسم که به سخنرانی سخنرانان دین پژوه پنج دین اسلام، یهودیت، مسیحیت، زرتشت و بودا اختصاص داشت، به تشریح بحث روزه در آئین بودا پرداخت.
وی با شرح این مقدمه که درحقیقت مرزبندی میان ادیان مشخص نیست، ادیان را به دو قسم “ادیان توحیدی” و “ادیان غیرتوحیدی” تقسیم کرد و اظهار داشت: در ادیان توحیدی خداوند واحدی وجود دارد که انسان به سمت او در حرکت است درحالیکه در ادیان غیرتوحیدی موضوعی تحت عنوان ارشاد و تبلیغ وجود ندارد و نجات و راه رستگاری در اختیار خود فرد است.
دکتر رستمیان افزود: در ادیان غیرتوحیدی تاثیر شعائر و آیین های مذهبی به نظام تکوین و خود فرد بازمی گردد و در حقیقت نوعی نظام علت و معلولی بر کردار و نتایج آن حاکم است و در این ادیان این باور وجود دارد که انسان با طی این مسیر مشخص به مقصد و نجات می رسد و در غیراین صورت به رستگاری نخواهد رسید.
وی دسته دوم ادیان را ادیان توحیدی یا ابراهیمی برشمرد و اظهار داشت: به طور کلی یک ویژگی در ادیان ابراهیمی وجود دارد که به تمام اعمال و شعائری که در این ادیان هست جهت می دهد. نظام دینی این ادیان بر مبنای اعتقاد و تقرب به خدای واحد سامان یافته و همین امر است ک ادیان ابراهیمی را از ادیان شرقی چون آیین بودا و هندو و همچنین ادیان چینی متمایز می کند.
این کارشناس ادیان شرق گفت: محققان سه گونه روزه را در ادیان مختلف تشخیص داده اند که در نوع اول روزه به عنوان مقدمه ای برای آمادگی ورود به مرحله خاصی در زندگی به شمار می آید.
وی افزود: در نوع دوم روزه به قصد توبه یا تطهیر صورت می گیرد و در نوع سوم روزه برای تضرع و قرب به خدا ادا می شود.
دکتر رستمیان گفت: پیروان ادیان هندی و چینی و آیین بودا به دو دسته توده مردم و راهبان تقسیم می شوند که از لحاظ شعائر و اعمال میان این دو گروه تفاوت های زیادی وجود دارد.
وی افزود: توده مردم در این آیین غالبا زندگی معمولی دارند و میان توده روزه وجود ندارد اما راهبان که باید از زندگی عادی دست شسته و در سلک رهبانان به صورت مجرد زندگی کنند، تقریبا همیشه در حال انجام کاری شبیه به روزه هستند.
این عضو هیات علمی مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان اظهار داشت: هرچند که بودا در هنگام ارایه دین خود و به تعبیر بوداییان در هنگام به گردش در آوردن چرخ آیین بر راه میانه تاکید کرد و پیروان خود را از هرگونه خودآزاری و ریاضت سخت که در میان هندان و مخصوصا آیین چین رواج داشت و همچنین غوطه ور شدن در شهوات منع کرد اما باز هم امور ریاضت گونه که بعضی از آنها به روزه مربوط می شود در آیین بودا و در میان راهیان بودایی مطرح است..
وی افزود: راهبان بودایی در طول روز تناه یک وعده غذا نزدیک به ظهر صرف می کنند و بعد از ظهر مجاز نیستند غذایی بخورند مگر یک غذای کمکی در عصر که این عمل خود به نوعی شبیه به روزه در اسلام است. همچنین آنها دو روز در ماه در زمان حلول ماه کامل به طور کامل روزه می گیرند که در این دو روز مردم عادی نیز به آنها می پیوندند.
دکتر رستمیان گفت: همچنان که در دین اسلام منع آمیزش جنسی در هنگام روزه داری وجود دارد، پرهیز از مسایل جنسی میان راهبان بودایی نیز وجود دارد و راهبان بودایی باید همواره از این لحاظ در روزه باشند و حق ندارند گرد مسائل جنسی حتی به طریقی که برای مردم عادی حلال است بگردند.
وی افزود: با این تفاسیر روزه در میان راهبان از دو سنج قسم اول (به عنوان مقدمه ای برای آمادگی ورود به مرحله خاصی در زندگی) و نوع دوم یعنی به قصد تطهیر انجام می شود.
دکتر اردشیر خورشیدیان، رئیس انجمن موبدان تهران نیز در این نشست به بررسی اشکال روزه داری در آیین زرتشت پرداخت.
وی با بیان این جمله که “راه در جهان یکی است و آن راستی است” اظهار داشت: از نقطه نظر آیین زرتشت، انسان در جهان به واسطه برخورداری از دو موهبت “خرد” و “وجدان یا دین” موجود برتر است.
دکتر خورشیدیان گفت: از نقطه نظر زرتشت، دین به مفهمومی نسبت داده می شود که در چارچوب خرد و وجدان بگنجد و بنابراین موضوعی است که نه کاملا وابسته به خرد باشد و نه کاملا وامدار وجدان.
رئیس انجمن موبدان تهران، انسان را برخوردار از “من” درونی دانست که با نیکی می تواند این “من” را به درجات بالاتری ارتقا بخشد و با اعمال منفی و کردار ناشایست این من درونی را در حد “اهریمن” یا “دژمن” (دشمن) تنزل دهد.
وی بزرگترین گناه در دین زرتشت را “دروغ” توصیف کرد و افزود: دروغ گویی یعنی مطابقت نداشتن اندیشه با کردار و کردار با گفتار.
دکتر خورشیدیان اظهار داشت: پس از این رو انسان موجودی ارزشمند است که خداوند به واسطه دوست داتن به او قدرت، ارزش و احترام اعطا کرده است و نمی توان فردی را یافت که فاقد وجدان باشد.
وی افزود: از این دیدگاه انسان باید با راستی و درستی و روزه باطنی با برخورداری از خرد و وجدان به مقامی برسد که به خدا نزدیک شده و حتی با او یکی شود.
رییس انجمن موبدان تهران، از این رو، همه ادیان را در ترغیب به انجام اعمال نیکو و نزدیک ساختن انسان به خدا مشترک ارزیابی کرد و گفت: با این تفاسیر در اوستا مفهوم روزه به روزه باطنی نسبت داده می شود و روزه ظاهری وجود ندارد اگرچه امساک و تحت فشار قرار دادن جسم برای تمرکز بیشتر بر اعمال و مناسک دینی عملی ستودنی است.
وی اظهار داشت: در عین حال در آیین زرتشت در ۴ روز مخصوص در هر ماه هر نوع کشتار و قربانی کردن حیوانات و استفاده کردن از گوشت ممنوع است.
دکتر خورشیدیان در تشریح معنای روزه باطن گفت: ما زرتشتیان باید در سه بخش معنوی “شنوایی”، “اندیشه” و “احساس” همیشه روزه داشته باشیم یه آن معنا که از طریق این سه حس از نیکی دور نشویم و بخ “اندیشه و احساس و شنوایی” مان همیشه سرشاز از نیکی باشد.
رییس انجمن موبدان تهران افزود: همچنین در اوستا بر روزه بزرگتری تاکید شده است و آن حفظ هفت عضو بدن، مشتمل بر دو چشم، دو دست، دو پا و زبان در تمام طول زندگی از هرگونه آلودگی است و این هفت عضو همیشه باید پاک نگه داشته شوند که از این عمل نیز تحت عنوان روزه یاد می شود.
پس از سخنرانی این دو کارشناس دینی، کارگاه آموزشی تجربی ادیان با حضور جوانان حاضر در این مراسم و همچنین کارشناسان ادیان مختلف برگزار شد.
در این کارگاه آموزشی جوانان ادیان مختلف حاضر در مراسم با طرح دیدگاهها و نظرات خود در خصوص مسایل دینی به این پرسش پاسخ گفتند که “آیا مناسک دینی به خودی خود دارای ارزش هستند و یا وسیله ای برای رسیدن به اهداف بالاتر به حساب می آیند؟”.
کشیش دکتر “آشو تمرز” از انجمن آشوریان، مهندس “آرش آبایی” از جامعه کلیمیان، دکتر “اردشیر خورشیدیان” رییس موبدان تهران، حجت الاسلام والمسلمین دکتر “رستمیان” عضو هیات علمی مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب قم و حجت الاسلام والمسلمین سید محمد علی ابطحی رییس مرکز گفت و گوی ادیان در این کارگاه جوانان را برای یافتن پاسخ این پرسش و همچنین دیگر دغدغه های ذهنی دینی یاری رساندند.
رییس مرکز گفت و گوی ادیان، هدف از راه اندازی این مرکز را ایجاد فضای ارتباط ادیان مختلف و دینهای گوناگون برشمرد و اظهار داشت: خصومت و خشونت های طولانی میان ادیان در طول تاریخ قربانیان زیادی گرفته است و هدف ما از راه اندازی این مرکز تلاش جهت رسیدن به همزیستی مسالمت آمیز میان ادیان مختلف بوده است.
ابطحی گفت: ادیان باید به ذات پروردگار بازگردند و ذات ادیان نمی تواند هیچ جوهره متضادی داشته باشد.
وی با اشاره به برگزاری دومین کارگاه آموزشی _ تجربی ادیان برای جوانان افزود: تمامی ادیان همواره مردم را به صلح و آرامش و گفت و گو و ارتباط متقابل فرا می خوانند و ما نمونه عینی این مساله را در این کارگاه شاهد بودیم.
رییس مرکز گفت و گوی ادیان اظهار داشت: مناسبت عمومی برگزاری این مراسم، فرارسیدن ماه رمضان و پایبندی تمامی ادیان به روزه به عنوان یک اصل بود تا با حضور در چنین اجتماعاتی خود را برای مفاهمه و گفت و گو و انتقال حقایق و حرفها آماده کنیم.
دومین کارگاه آموزشی _ تجربی ادیان که با حضور تعداد زیادی از جوانان علاقه مند از ادیان مختلف برگزار شد، با فرارسیدن اذان مغرب و صرف افطار به پایان رسید.
شایان ذکر است، گروه جوانان موسسه بین المللی گفت و گوی ادیان در نظر دارد همزمان با سالروز میلاد مسیح و آغاز سال نو مسیحی، نشست دیگری با حضور علاقه مندان برگزار کند.