IID_logo

قرآن و ادیان

قرآن و ادیان
دکتر جعفری هرندی
موسسه گفت و گوی ادیان

سی امین جلسه سخنرانی موسسه گفت و گوی ادیان با موضوع قرآن و ادیان برگزار شد
سی امین نشست علمی موسسه گفت و گوی ادیان در اردیبهشت ماه سال جاری با حضور و سخنرانی دکتر جعفری هرندی برگزار گردید. این سخنرانی علمی با موضوع ” قرآن و ادیان” به بررسی دیدگاه قرآن مجید و کلام وحی الهی نسبت به ادیان اختصاص داشت. دکتر جعفری هرندی در ابتدای سخنان خود گفت : ” قرآن مجید هنگام نزولش، مخاطبش کسانی بودند که از سطح علمی بالایی برخوردار نبودند و در جامعه آن روز نیز مدرسه و مکتبی وجود نداشت، اما عقل جمعی آنها بیش از آن چیزی بوده است که برای ما متصور است.” او در ادامه صحبت های خود با تاکید بر این که در طول تاریخ تفاسیر مختلفی از قرآن کریم شده است اضافه کرد: ” در طول زمان به اقتضای شرایطی که پیدا شده است، تفاسیری که از قرآن کریم شده است، متفاوت است، تا آنجا که می توان گفت برخی مفسرین نظرات خود را بر قرآن تحمیل کرده اند.” او در ادامه گفت: ” بنابراین در فهم آیات قرآنی ما باید مقداری ذوق سلیم و دانستن لغات و اصطلاحات عرب، آن هم لغاتی که در زمان نزول قرآن متعارف بوده است را مد نظر داشته باشیم.” استاد دانشگاه آزاد اسلامی با تاکید بر اینکه اگر بت پرستی را هم دین بدانیم، آیاتی که در قرآن درباره ادیان آمده است را می توان به سه دسته تقسیم کرد، اظهار داشت: ” دسته اول آیاتی هستند که همه ادیان را به رسمیت شناخته و تعارضی میان آنها قائل نشده اند و اجازه داده است که هر دینی بر طبق مبانی خود فعالیت کند. دسته دوم آیاتی هستند که اشتراک هدف ادیان را بیان می کنند و در نهایت نیز آیاتی هستند که به صراحت مردم را به اسلام دعوت می کنند و غیر از دین اسلام را نمی پذیرند.” او در ادامه گفت:” از مجموعه آیات زیر مجموعه سوم این گونه بر می آید که اگر پیروان یهود و نصارا شرک نورزیده بودند، لحن این آیات از این تندی که برخوردار است، برخوردار نبود.” وی با اشاره به آیاتی که درباره جهاد در قرآن وجود دارد اضافه کرد: ” اکثر قریب به اتفاق آیاتی که امر به جهاد دارند به صورت خطاب مشافهه هستند، یعنی مخاطب کسانی هستند که در آن زمان وجود داشته اند بنابراین اکثر آیات مربوط به جنگ و جهاد از این ویژگی برخوردار هستند و علمای شیعه هم جنگ ابتدایی را مخصوص امام معصوم می دانند و بر غیر از امام معصوم حرام شمرده اند.” استاد فقه و حقوق اسلامی در ادامه نتیجه گرفت :” آن چه موجب ایجاد شبهه شده است و عده ای هم از آن سوء استفاده کرده اند این است که مخاطب این آیات ما نیستیم، اگر چه در زمان خود، مخاطبانی داشته است، بنابراین در این باب تکلیفی متوجه ما نخواهد بود.” در پایان این نشست حاضرین در جلسه سوالات خود را مطرح کردند.