hiddenchristian

«مسیحیان مخفی» سیصد سال در ژاپن تقیه کردند

مسیحیان ژاپن علیرغم تحمل سیصد سال آزار و شکنجه در فاصله قرون ۱۶ تا ۱۹ میلادی در دین خود استوار و پابرجا ماندند.
پرونده تاریخی  مسیحیان ژاپن که به «مسیحیان مخفی» معروفند، اخیراً از اعماق تاریخ بیرون آمده و دوباره مطرح شده است. جهان هنوز اطلاع زیادی از زندگی این مسیحیان و آنچه در طول سیصد سال بر آنها گذشته است ندارد.
داستانهای حرکت و انتقال مسیحیان مخفی ژاپن در کتابخانۀ واتیکان و آرشیوهای مخفی و طبقه بندی شدۀ آن موجود است. ماریو مارگا از مسیونرهای معروف مسیحی است که در اوایل قرن بیستم از ژاپن دیدار کرد. وی در سفر خود به ژاپن دست به تحقیقات گسترده‌ای دربارۀ وضعیت مسیحیان ژاپن زد و توانست نامه‌هایی را که روی کاغذهایی از جنس برنج نوشته شده بود جمع‌اوری کند. این اسناد و مدارک از سوی کتابخانۀ واتیکان ضبط شده است.
مسیحیت در سال ۱۵۹۴ به ژاپن رسید، و بعد از آن، کلیسای مسیحی در این کشور به بار نشست و پیروان بسیاری یافت. از آن زمان شوگان تویوتومی هیدیوشی امپراطوری ژاپن که از نفوذ کلیسا احساس خطر میکرد دست به تعقیب و آزار مسیحیان ژاپن زد. جانشین وی توکاگاوا لیاسو دین مسیحی را غیر قانونی اعلام کرد. از این زمان وضعیت زندگی مسیحیان ژاپن به شدت دشوار می‌شود؛گزارش‌های زیادی مبنی بر سوزاندن زندۀ زنان و مردان و حتی کودکان ژاپنی در این دوران در تاریخ مسیحیت ژاپن ثبت شده است. بسیاری از این مسیحیان در سیمان قرار داده میشدند تا تحت شکنجه از دین خود ست بردارند.
سالهای بعد نیز امپراطوری ژاپن از ورود هیاتهای مبلغین مسیحی به خاک ژاپن ممانعت میکرد و اگر کسی دستگیر میشد تحت شکنجه قرار میگرفت و به تغییر دین مجبور میشد. اگر کسی شمایلی از مسیح یا صلیب و یا مریم مقدس به همراه داشت و یا در خانه‌اش کشف میشد به جرم مسیحیت حکم مرگش صادر میشد.
علیرغم تمام این ضربات و آزارها مسیحیان مخفی توانستند با تقیه دین خود را حفظ کنند و آیین و مناسک دینی خود را به طور پنهانی و مخفیانه برگزار کنند. آنها با حضور در صف بودائیان و مشارکت در مراسم عبادی آنها به طور مخفیانه دعاهای خویش را میخواندند و عبادات خود را انجام میدادند. در واقع این مسیحیان با شرکت در عبادتگاه های شینتو و بودا گرد هم می‌آمدند و مخفیانه جماعت خود را از فراموشی و نابودی محافظت میکردند. آنها از صلیب استفاده نمیکردند و کلیساهای خود را به مدت سیصد سال متروک رها کرده بودند و بیشتر مراسم عبادی خود را به طور مخفیانه در خانه‌های دوستان و آشنایان در قالب مهمانی برگزار میکردند.
تقریباً بعد از سه قرن آزار و شکنجه به نظر میرسید دین مسیحیت از ژاپن به طور کامل قلع و قمع شده است. اما در سال ۱۸۶۵ روستائیان ناکازاکی به یک کشیش در کلیسا گفته بودند که آنها بیش از ۲۵۰ سال است به طور مخفیانه دین خود را حفظ کرده‌اند و تمام آداب و اعمال دینی را به جا می‌آورند. از سال ۱۸۷۰ در دوران امپراطور میجی که روابط ژاپن با غرب رو به بهبود گذاشت و با بازگشت هیات مبلغین مسیحی به ژاپن مشخص شد که بیش از ده ها هزار نفر مسیحی هنوز در ژاپن زندگی میکنند. اکنون برخی از انها به کلیسای کاتولیک پیوسته‌اند و برخی دیگر همچنان به مسیحیان مخفی مشهورند و کلیسای و جماعت خود را حفظ کرده‌اند.